Thujopsis dolabrata Żywotnikowiec Japoński

Jest to jedyny znany gatunek. Drzewo w swej ojczyźnie wysokości do 30 m,w naszym klimacie znacznie mniejszy w wieku 10 lat dorasta do 2 metrów wysokości. Rośnie w formie nieregularnego stożka dolne gałęzie ścielą się po ziemi. Gałązki spłaszczone, wachlarzowate, pokryte grubymi, łuskowatymi igłami długości 4-8 mm, nieco przypominające łosie rogi. Roślina jednopienna. W kwiatach męskich 12-20 pręcików z czarnymi pylnikami. Żeńskie w postaci drobnych szyszeczek ustawionych pojedynczo na końcach krótkich rozgałęzień bocznych. Szyszki kuliste, średnicy 12-20 mm. Łuski szyszek zgrubiałe, drewniejące, z charakterystycznie odgiętym wierzchołkiem, pokryte sinym nalotem woskowym. Nasiona spłaszczone i wąsko oskrzydlone (4-5 nasion pod jedną łuską).
Występuje w Japonii. Rośnie w wilgotnych lasach na wyspach Sikoku, Kiusiu i Hondo. W górach do wysokości 2000 m n. p. m.
Wprowadzony do uprawy w Europie w połowie XIX w. Często spotykany w parkach Europy Zachodniej. Najlepiej rośnie na glebach kwaśnych żyznych. Znosi ocienienie, lecz rośnie równie dobrze w miejscach nasłonecznionych.
Bardzo oryginalne i piękne drzewo, o gęstej, regularnej koronie, szczególnie do kolekcji specjalnych i do amatorskich ogródków przydomowych.